n

SWING

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

ΤΙ ΗΤΑΝ Η ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ; Αλήθειες και Ψέματα.

Διάφορες ηλιθιότητες γράφονται κατά καιρούς, σχετικά με τους όρους, ψυχεδέλεια, ψυχεδελική μουσική και ψυχεδελικό ροκ. Μία από αυτές,  είναι η ταύτιση της ψυχεδέλειας, με το LSD. Ο ορισμός που δίνει η wikipedia για παράδειγμα, στο λήμμα psychedelic rock,  είναι ...

(το είδος της μουσικής που) επιχειρεί να αναπαράγει και να ενισχύσει τις εγκεφαλικές παραισθήσεις που προκαλούνται από τη χρήση παραισθησιογόνων

Μεγαλύτερη ανοησία, δεν έχει γραφτεί.
Γενικεύει κάτι που ίσχυε για μία υποομάδα, και όχι για όλα τα μέλη ενός συνόλου. Εκτός από αυτό, ο ορισμός λασπολογεί.
Πάνω κάτω, έτσι όριζε τους ψυχεδελικούς η χούντα: μακρυμάλληδες που δεν ήξεραν τι έλεγαν, αλήτες που είχαν παραισθήσεις και τις έκαναν τραγούδια.
 Ας δούμε λίγο τον ορισμό...


Σύμφωνα με τον ορισμό της wikipedia, οι Pink Floyd
πήραν LSD, είχαν παραισθήσεις και τις παραισθήσεις αυτές τις έκαναν άλμπουμ, το Dark Side Of The Moon
Ο ορισμός εξηγεί γρήγορα και απλά, την ψυχεδέλεια, πάσχει όμως σε μία μικρή λεπτομέρεια: δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια.
Οι Pink Floyd, για να δημιουργήσουν το αριστουργηματικό άλμπουμ αυτό, δεν πήραν LSD.
Οπότε ή πρέπει να βγάλουμε από τα ψυχεδελικά έργα, το Dark Side Of The Moon (και από αυτούς, να κρατήσουμε μόνο τον Syd Barrett), ή πρέπει (είναι προτιμότερο) να αλλάξουμε ορισμό.

Το Ψυχεδελικό τραγούδι-κατά κανόνα- ΔΕΝ μιλά για παραισθήσεις.

Αν σκεφτούμε για λίγο, τα σπουδαιότερα άλμπουμ της ψυχεδελικής μουσικής, θα δούμε ότι σχεδόν κανένα από αυτά, δεν μιλά για εγκεφαλικές παραισθήσεις που προκλήθηκαν από LSD.
Με λίγη σκέψη, και έρευνα (χρειάζεται κι αυτή) μπορούμε να καταλάβουμε, ότι τα σημαντικά έργα που δημιουργούν την ψυχεδελική σκηνή (Μπανάνα των Velvet, Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band των Beatles, Their Satanic Majesties Request των Rolling Stones, Are You Experienced του Hendrix κ.α) δεν περιγράφουν παραισθήσεις. Περιγράφουν πραγματικές καταστάσεις με καλλιτεχνικό τρόπο. Τώρα, αν μου πεις ότι ο καλλιτεχνικός αυτός τρόπος, προήλθε από τη χρήση LSD, με συγχωρείς, αλλά εκτός από ανιστόρητος, είσαι και βλάκας.

Το Ψυχεδελικό τραγούδι, δεν προπαγανδίζει τη χρήση LSD.

Ως προς το περιεχόμενο των στίχων, ισχύει το κλασικό που συμβαίνει στην κοινωνική λειτουργία της Τέχνης. Τα θέματα, αφορούν σε νεανικά υπαρκτά προβλήματα, και θέτουν με καλλιτεχνικό τρόπο, τον στόχο ελευθερίας. Δεν προπαγανδίζουν το LSD. Τι εννοούμε όταν λέμε αντάρτικο τραγούδι; Το τραγούδι που μιλά για τους αντάρτες και τους αγώνες τους. Τι εννοούμε όταν λέμε ρεμπέτικο; Το ίδιο αντίστοιχα.
Αν λοιπόν, είχαμε στην ψυχεδελική σκηνή, τραγούδια που να μιλούν για το LSD και να προπαγανδίζουν τη χρήση του, τότε ναι, θα είχαμε ταύτιση. Αλλά δεν συμβαίνει αυτό. Τα περισσότερα τραγούδια της Ψυχεδελικής Εποχής, μιλούν για άλλα πράγματα, και όχι για μαγικές σταγόνες.
Δυστυχώς, διάφοροι ανεγκέφαλοι, διέβλεπαν μυστικά νοήματα και συνθήματα, όπως στο Lucy in the Sky with Diamonds. Τότε χρειάστηκε να δηλώσει ο Lennon ότι δεν αναφέρεται στο LSD, αλλά οι κουφιοκεφαλάκηδες, δεν έπαψαν να εικάζουν.
Μια ίδια περίπτωση έχουμε στο τραγούδι Purple Haze του Hendrix. Δημιουργήθηκε από κάποιους ο μύθος ότι στο τραγούδι αυτό, ο μακαρίτης μιλά για ταξίδι που έκανε ύστερα από χρήση LSD. Μάταια δήλωνε ο ίδιος, πως «παιδιά δεν έχει σχέση. Αναφέρεται σε ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας που είχα διαβάσει και που περιέγραφε μια πορφυρή ακτίνα». 

Πως πρέπει να ορίζεται η ψυχεδελική σκηνή.

Υπήρξαν καλλιτέχνες που έκαναν χρήση LSD; Βεβαίως, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έπαιρναν όλοι, ούτε αποτελεί κριτήριο.
Η Ψυχεδέλεια, όπως εκδηλώνεται στην Αγγλία και στην Αμερική, δεν ορίζεται από τι "ποτό" έπιναν.
Ποτέ κανένα καλλιτεχνικό κίνημα, δεν ορίζεται με τέτοιο τρόπο. Όταν για παράδειγμα οι ιστορικοί τέχνης, όρισαν τους dada, δεν είπαν τι είδους ποτό έπιναν οι περισσότεροι για να κρίνουν. Αν ήταν έτσι, και με το δεδομένο ότι οι περισσότεροι αντάρτες στα βουνά, έπιναν τσίπουρο, θα έπρεπε το αντάρτικο να ορίζεται σαν τραγούδι εγκεφαλικών παραισθήσεων που δημιουργήθηκε από την κατανάλωση τσίπουρου.
Όμως τι σχέση μπορεί να έχει αυτό;
Στον ορισμό μιας ομάδας, ενός κινήματος, εξετάζουμε το ήθος, το ύφος και το εννοιολογικό πλαίσιο. Δεν βγάζουμε ερωτηματολόγιο για το τι ποτά πίνουν.

Το ήθος και ύφος της Ψυχεδέλειας.

Αντιπολεμικό, αντικομφορμιστικό, μακριά από τη σαπίλα του συστήματος, ένας έρωτας με την προηγούμενη κουλτούρα των μπητ, διάθεση για μυστικισμό και ανατολικές θρησκείες, ελεύθερος έρωτας και άλλα πολλά. Αυτά είναι μερικά από τα κοινά χαρακτηριστικά, που δεν δημιουργούν όμως ομοιομορφία.
Υπάρχουν ψυχεδελικοί που είναι της σχολής Woodstock, χίπις, άλλοι είναι φοιτητές, επαναστάτες του Μπέρκλευ, άλλοι ασχολούνται με τους αφορισμούς του Μαχαρίσι, δεν είναι όλοι το ίδιο κρινόμενοι ιδεολογικά, ομοιάζουν όμως και συνιστούν ίδια παρέα, όταν κριθούν ως προς την συμπεριφορά, τη διάθεση, αυτό δηλαδή που ονομάζουμε ήθος και ύφος.

Τι είναι λοιπόν η Ψυχεδέλεια;

Πάντως δεν είναι το αποτέλεσμα παραισθησιογόνων και ναρκωτικών ουσιών, όπως γράφει η αυτοσχέδια ερευνήτρια Δάφνη Πασσίση-Κοκότ, στο VICE (Αυτά που Αξίζει να Γνωρίζεις για την Ψυχεδελική ΜουσικήΑύγουστος 29, 2014)
Η γυναίκα έκανε έρευνα για να εξακριβώσει τι είναι αυτό το φαινόμενο, πλην όμως, από τα ψυχεδελικά ήθη, κατέληξε στα "ψυχεδελικά" μαγαζιά της Αθήνας, που έσπευσε να διαφημίσει. Είναι έρευνα αυτή;

Συμβουλή
Για να καταλάβει κανείς το φαινόμενο, πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά, να μελετήσει κείμενα, να ακούσει με προσοχή τα μουσικά έργα και να δει και τις άλλες εκφράσεις (στη λογοτεχνία, στις performances, στις visual arts κλπ). Και όλα αυτά να τα δει μέσα στο εννοιολογικό πλαίσιο της εποχής (κοινωνική και πολιτική ιστορία).
Δεν μπορεί ο καθένας να πάει να ρωτά τον πρώτο δισκοπώλη και να διαμορφώνει άποψη για ένα πολυσύνθετο νεανικό φαινόμενο που συγκλόνισε κάποτε τον κόσμο.



8 σχόλια:

  1. Το ψυχεδελικό τραγούδι δεν μιλά άμεσα για παραισθήσεις αλλά είναι βαθιά επηρεασμένο από τα ψυχοδηλωτικα και τα ενθεογόνα που γέννησε η λεγόμενη Drug Coulture από τον Timothy Leary, Ram Dass και με το χεράκι τις CIA
    βεβαία τα πράματα δεν πήγαν όπως τα ήθελαν σταμάτησαν την προμήθεια και έβγαλαν στη φόρα ηρωίνη και νοθευμένο LSD και ξεφούσκωσε το θέμα.

    φαίνεται καθαρά απο τα εξώφυλλα των δίσκων τους στίχους που είχανε ένα πνευματικό και βαθύτερο νόημα, όταν ποια έγινε μόδα δεν έλειψαν και οι διθενιές.

    παρόλα αυτά στις μέρες μας η ψυχεδελική σκηνή κρατάει γερά

    ορίστε μια λίστα με βίντεο με μερικά ενδιαφέροντα συγκροτήματα και τραγούδια

    Tame Impala από Αυστραλια για όλοι την μουσική την ηχογράφηση των οργάνων έφθινετε ένα άτομο ο Kevin Parker το τελευταίο άλμπουμ είναι πιο ποπ γιατί όπως δήλωσε ήταν υπό την επήρεια μαγικών μανιταριών ενώ άκουγε Bee Gees.
    έχει ενδιαφέρων η φωνή μοιάζει πολύ με του Λένον

    Tame Impala - Feels Like We Only Go Backwards
    https://www.youtube.com/watch?v=wycjnCCgUes

    The Growlers από Καλιφόρνια αναμιγνύουν σερφ και ροκ του 60 η φωνή του τραγουδιστή είναι σαν να έκαναν παιδί ο Μόρισον και Ντίλαν.

    The Growlers - Monotonia
    https://www.youtube.com/watch?v=zSzluF9itcw

    τρία βίντεο από το Jam In The Van ένα τρελό λεωφορείο στην Καλιφόρνια.

    THE BLANK TAPES - "Look Into the Light"
    https://www.youtube.com/watch?v=JLE3erYWs5E

    MR. ELEVATOR & THE BRAIN HOTEL - "Nico and Her Psychedelic Subconscious"
    https://www.youtube.com/watch?v=aT5mbBAwjs4

    GARY CLARK JR. - "When My Train Pulls In" (ο νεος Χεντριξ)
    https://www.youtube.com/watch?v=MPYLVQfjCts

    Και τέλος Οι Aquadols ένα τραγούδι που μιλά για την χρήση LSD
    https://www.youtube.com/watch?v=ChvMYxaStMg

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε μου ως λάτρης της ψυχεδελικής Rock, σε ευχαριστώ προσωπικά για τις πληροφορίες και τα συγκροτήματα που προτείνεις! Θα ήθελα απλώς να σου προτείνω και τους Έλληνες Naxatras που παρακολούθησα πρόσφατα Live τους. Είναι νέα παιδιά και είναι πολύ καλοί σε αυτό που κάνουν! Στους προτείνω ανεπιφύλακτα!
      Ορίστε και ένα κομμάτι τους!
      https://www.youtube.com/watch?v=ZymqpElep-Y

      Διαγραφή
  2. In an interview on January 28, 1967, before the song was completed, Hendrix was asked how he wrote songs; he responded, "I dream a lot and I put my dreams down as songs. I wrote one called 'First Look Around the Corner' and another called 'The Purple Haze,' which was about a dream I had that I was walking under the sea."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα. Απλώς τράβηξα τις φωτογραφίες στο άρθρο που αναφέρεται (στο VICE) και δεν είμαι σε καμία περίπτωση "αυτοσχέδια ερευνήτρια", παρά μόνο λάτρης της συγκεκριμένης μουσικής. Οπότε λοιπόν, σας παρακαλώ, ας διορθωθεί το κείμενο. Η αρθρογράφος είναι άλλη - αναγράφεται το όνομά της ξεκάθαρα. Ευχαριστώ και καλή συνέχεια. Ν.Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νατάσα, σόρυ για την αβλεψία, η διόρθωση του ονόματος, έγινε.

      Διαγραφή
    2. *αναφέρετε

      Δεν πειράζει, συμβαίνουν κι αυτά. Καλή συνέχεια. Ν.Κ.

      Διαγραφή
  4. Καλησπέρα σας κ. Νταλούκα και συγχαρητήρια για το άρθρο σας. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν υπάρχει κάποια σχετική βιβλιογραφία (αγγλικά ή ελληνικά) σχετικά με αυτό το θέμα (ψυχεδέλεια) και επίσης αν υπάρχει και κάποιο ντοκυμαντέρ επίσης για το ίδιο θέμα. Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βιβλία για το θέμα, υπάρχουν αρκετά. Μια καλή αρχή είναι:
      1.Timothy Miller- “The 60s Communes/Hippies and Beyond”
      2.John L. Potash – “Drugs as Weapons against us”
      3. Bradford D. Martin – “The Theater is in the Street”
      4.James Miller – “Flowers in the Dustbin”
      5.Timothy P Maga – “1960s Eyewitness History”

      Ντοκιμαντέρ, υπάρχουν επίσης πολλά.
      Αναφέρω κάποια βασικά:
      1.Psychedelic Britannia Ντοκιμαντέρ του BBC
      2.The 60s. The Beatles Decade Ντοκιμαντέρ του BBC σε 5 μέρη
      3.The Summer Of Love Documentary
      4.The Sixties The Years that shaped a Generation

      Διαγραφή