Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Νικόλας Άσιμος: Ανέβηκε σε μια σκάλα που δεν οδηγούσε πουθενά

Γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 20 Αυγούστου 1949. Αν ζούσε, θα γινόταν 69 ετών.
Ήταν αυτός που ανέβηκε στην σκάλα που δεν σε πήγαινε πουθενά; Ο Νικόλας Άσιμος, ο μεγάλος Κροκάνθρωπος, που έγινε χαμογελαστός Ονειροβάτης, στην σκάλα της Ουτοπίας.

Η ιστορία της φωτογραφίας:

Ήταν Νοέμβρης του 1981, έξω από την κατάληψη της Βαλτετσίου (Εξάρχεια). Με την ακροβατική αυτή περφόρμανς, ο Άσιμος έδειχνε με σημειολογικό τρόπο, τις διαθέσεις του:

Εμπρός να ανεβούμε εδώ και τώρα, έστω και αν αυτό το ανέβασμα δεν οδηγεί πουθενά.

Είκοσι μέρες μετά την νίκη του ΠΑΣΟΚ (18 Οκτ 1981) και την άνοδό του στην εξουσία, έγινε η κατάληψη σε διώροφο κτίριο της οδού Βαλτετσίου 42, στα Εξάρχεια. Άτομα του ελευθεριακού χώρου πήγαν εκεί, με σκοπό να δημιουργήσουν το δικό τους σπίτι - κοινόβιο, έξω από τα κοινωνικά πρότυπα που ένιωθαν να τους πνίγουν.

Πρώτος και καλύτερος ο Νικόλας Άσιμος.

Νεαροί καλλιτέχνες γέμισαν τους τοίχους με ζωγραφιές και συνθήματα. Ζητούσαν «να ξεφύγουμε από την μιζέρια του περιθώριου», «Φαντασία στη ζωή», «Λίγο γέλιο - αξίζει όσο χίλιες λέξεις». Ζητούσαν ακόμη στέγη για άστεγους, απελευθέρωση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας, ανθρώπινες σχέσεις και εργασία που δεν θα έμοιαζε με καταναγκαστικά έργα.

Η Κατάληψη προκάλεσε ηθικό πανικό.

Οι εφημερίδες (εκτός της Αυγής) τους παρουσίαζαν περιθωριακούς, αργόσχολους και αλήτες. Οι περίοικοι ξεσηκώθηκαν και ζήτησαν την κρατική προστασία. Ακολούθησε πόλεμος ανακοινώσεων και τελικά, στις 11 Ιανουαρίου 1982, δυνάμεις των ΜΕΑ και ΜΑΤ έκαναν έφοδο και έσπασαν την κατάληψη. Το όνειρο τελείωσε.

Ήταν αναμενόμενο, η ελληνική κοινωνία μπορούσε να ανεχτεί μπορδέλα και χαρτοπαικτικές λέσχες, όμως της ήταν αδύνατον να δεχθεί να υπάρχει εστία νεανικής Ουτοπίας.

Ο Νικόλας Άσιμος σαν ένας προφήτης, το ήξερε αυτό και το είχε πει, συμβολικά, ανεβασμένος στην σκάλα. Ήταν ωραίο αυτό το ανέβασμα, αλλά δεν οδηγούσε πουθενά. Ο κόσμος δεν ήταν ακόμα έτοιμος για να αλλάξει.



Πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ 




1 σχόλιο:

  1. τον νίκησαν οι δαίμονες του ποιός θα το περίμενε από την εποχή που ζούσε και δεν ήθελε ο κόσμος να περνάει από κοντά του να φτάσει στο σημείο του ανένταχτου μεγάλου ποιητή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή