ΠΩΣ ΟΙ ΜΠΗΤΝΙΚΣ ΤΑΞΙΔΕΥΑΝ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ

ΠΑΝΟΣ (ΠΙΤ) ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΟΥΣΗΣ- Η Θυσία του Μελχισεδέκ, 1966 (Συλλογή Μ.Νταλούκα)

Τώξερα πως με ήχους
Πως μονάχα με ήχους θάφτανα στη σελήνη
(Τ.Δενέγρης, High and Dry, 1964)

Ο Πάνος Κουτρουμπούσης, σε γριφώδες έργο του 1966, παρουσιάζει αστροναύτη εντός πυραύλου, λίγο πριν την εκτόξευση προς Σελήνη. Ο τρόπος απόδοσης, όσο και ο τίτλος «Η Θυσία του Μελχισεδέκ», υπονοεί Ταξίδι στον Θάνατο- ο αστροναύτης, ακολουθώντας την Τεχνολογία, τον δρόμο της Αποτυχημένης Εκτόξευσης, θα γίνει Θυσία.Η εικόνα, ταιριάζει, με σύγχρονό της τραγούδι, «Βλέπω δύο Βαρελάκια», του Γ.Ρωμανού, σε στίχους Φώφης Τρέζου (1966)...

ΕΛΕΝΗ ΚΑΤΑΚΗ- Η Κοπέλα με τα Μώβ, 1963

Η Κοπέλα με τα Μώβ. Ελένη Κατάκη,1963.

Στο βιβλίο ΓΡΑΠΤΑ ΓΙΩΡΓΟΥ Β.ΜΑΚΡΗ (Εκδόσεις Εστία), υπάρχει και μία φωτογραφία ενός πίνακα της στενής φίλης του Μακρή, Ελένης Κατάκη. Παρουσιάζει μία κοπέλα που πέφτει από βράχο αφιλόξενης γης στη θάλασσα. Η «κοπέλα με τα μωβ», προσπαθεί με βουτιά θανάσιμη να περάσει.. πού αλήθεια;… Η Ελένη Κατάκη, αυτοκτόνησε το 1963, στη Βιέννη (όπου σπούδαζε Ψυχολογία), αφήνοντας στον φίλο της Γιώργο Μακρή, τον πίνακα αυτόν, σαν κρυπτογραφημένο μήνυμα τελευταίο. Από τότε, κανείς δεν μπήκε στον κόπο να μάθει γιατί άραγε αυτά τα παιδιά  με σάλτο μορτάλε, με κρεμάλες και ουσίες γίνονταν "ιδανικοί αυτόχειρες". 

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΡΑΚΑΛΟΣ –Συνέντευξη (Μέρος Πρώτο)

Φωτο : Ο Γιώργος Μακρής και ο Άγγελος Καράκαλος, στρατευμένοι (Πλατεία Κλαυθμώνος, Αθήνα, Σεπτέμβριος 1948)

Ο Άγγελος Καράκαλος, εξάδελφος και στενός φίλος του Γιώργου Μακρή, στη συνέντευξη που μου έδωσε (Φεβρ 2003) αποκαλύπτει ότι το ποίημα Εμείς οι Λίγοι/Προάγγελοι του Χάους, είναι της Λένας Τσούχλου.

Η μαρτυρία του Καράκαλου, αλλά και άλλες μαρτυρίες, όπως της Ιωάννας Χατζηνικολή και Φώφης Τρέζου, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι

ΟΙ ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΙ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ-Λένα Τσούχλου, 1946

Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι 

τρελοί της γης

με τη φλογισμένη καρδιά 

και τα έξαλλα μάτια

Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές

και οι τραγικοί ερωτευμένοι

Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.

Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

Εμείς ερωτευτήκαμε την ουσία του είναι μας

και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι

κι οι μεγάλοι αρνητές

Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο

και δεν είμαστε τίποτα από αυτόν τον κόσμο.

Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.

Είμαστε οι Προάγγελοι του Χάους!