Σάββατο, 1 Ιουνίου 2013

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΠΑΡΤΑΛΗΣ : Ο Ποιητής του Facebook

Από αριστερά: Άρτεμις Ορφανίδου, Άγγελος Σπάρταλης, Πελαγία Φυτοπούλου και Μαρίνα Σαμάρκου (Φωτο: Μ.Νταλούκας, 2013)

Ο Άγγελος Σπάρταλης, πολυμήχανος Κρητικός, εικαστικός και σκηνοθέτης, ανακηρύχθηκε και ποιητής του Facebook στην  σουρεαλιστική και τελευταία βραδιά του Μαΐου 2013, στο μπαρ ΦΑΕΙΝΟΝ (Καλλιδρομίου 17 και Μαυρομιχάλη, Εξάρχεια).
Η Βραδιά ήταν σουρεαλιστική διότι το μπαρ συνορεύει με το Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων, όπου οι  φρουροί, άκουγαν από τα ηχεία του μπαρ, τα ποιήματα του καλλιτέχνη. 

Δείγματα της ποιητικής γραφής του Σπάρταλη:

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ : Το σπίτι της μάνας μου είναι γεμάτο φωτογραφίες πεθαμένων. / Ο παππούς, ο θείος, ο ανιψιός. / Όταν πεθάνει η μάνα μου θα γίνει φωτογραφία.

ΤΟ ΔΑΣΟΣ : Μερικές φορές ονειρεύομαι το δάσος / Όχι οποιοδήποτε δάσος / Το δικό μας δάσος / Θα μου πεις / Το δάσος είναι ένα και ανήκει σε όλους / Κι εγώ θα σου πω / Υπάρχει τουλάχιστον ένα δάσος / Μόνο για σένα και για ‘μένα

ΤΑ ΚΑΡΦΙΑ : Ο πατέρας μου αγαπούσε τη μάνα μου όπως το κακάο κι εκείνη του το γύρναγε πίσω με φτερωτά φιλιά και καρφιά στην τσέπη. Κι αν νομίσεις ότι δεν υπάρχουν φιλιά με φτερά σαν ελικόπτερα, σα μέλισσες, θ’ απατηθείς, γιατί υπάρχω εγώ και είμαι η απόδειξη. Και τα καρφιά που λέω δεν είναι του Χριστού ή του φέρετρου, αλλά τα άλλα, που βαστάνε τα κάδρα στους τοίχους.


Η βραδιά αφορούσε στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Ο Ποιητής του Facebook", του Άγγελου Σπάρταλη. Στην εισαγωγή του βιβλίου, ο συγγραφέας αναφέρει:

Tα κείμενα που παρουσιάζονται εδώ, έχουν όλα ανεξαιρέτως δημοσιευτεί κατά καιρούς στο προφίλ μου στο Facebook, συνοδευόμενα μερικές φορές από ζωγραφιές και φωτογραφίες δικές μου ή άλλων δημιουργών. Μ’ αυτό τον τρόπο, μετέτρεψα τα τελευταία 3 χρόνια το προφίλ μου σε ζωντανό φιλολογικό περιοδικό και αρχείο, με πολλούς φανατικούς υποστηρικτές αλλά και μπόλικους διαμαρτυρόμενους.
Η Μαρίνα Σαμάρκου απαγγέλλει Σπάρταλη (Φωτο: Μ.Νταλούκας)

Η παρουσίαση εξελίχθηκε σε ενδιαφέρουσα ποιητική βραδιά, και τρεις κυρίες απάγγειλλαν τα ποιήματα, κινούμενες στον χώρο του μπαρ, εν μέσω των καλεσμένων και των θαμώνων. 
Συμφωνώ απολύτως με την ιδέα.
Βαρεθήκαμε να πίνουμε το ποτό μας σε ένα μπαρ και να ακούμε τη συνηθισμένη (ενίοτε και αδιάφορη) μουσική. Γιατί να μην ακούμε και ένα ποίημα; Παλαιότερα, όταν πρωτοβγήκαν τα μπαρ, κι ποιήματα διαβάζαμε και συζητήσεις κάναμε και αυτοσχέδιες παραστάσεις συνέβαιναν. Τώρα, κάθεσαι σε ένα σκαμπό, και πίνεις το ποτό σου αμίλητος, όχι γιατί δεν θέλεις να μιλήσεις, αλλά γιατί, η μουσική είναι τόσο δυνατά, ώστε αποκλείει κάθε επικοινωνία, πλην των νοημάτων.

Η νεαρή ηθοποιός Μαρίνα Σαμάρκου, κρατούσε ασύρματο μικρόφωνο, προκειμένου να ενισχύεται ο ήχος της φωνής. Πρόσεξα ότι στον αριστερό της βραχίονα, υπήρχε τατουάζ η λέξη RevoLUTION. Σιγουρα ήταν μια επαναστατική πράξη κι αυτό. Διότι, η φωνή ενισχυμένη έφθανε και στο διπλανό Αστυνομικό Τμήμα και συνεπώς οι εκεί αστυνομικοί, άκουγαν Σπάρταλη εν ώρα υπηρεσίας! Για την Μαρίνα, θα πω το εξής: Αυτό το κορίτσι, δεν ξέρω για το παρελθόν, αλλά σίγουρα, έχει μέλλον.

Άλλη νεαρή ηθοποιός, διάβαζε ποιήματα από τον χώρο του μπαρμαν. Αυτή ήταν η Άρτεμις Ορφανίδου. 
Και αυτή ταλαντούχα, όπως και η τρίτη, Πελαγία Φυτοπούλου, άλλωστε. 
Θα πρέπει να πω ότι η ποιητική αυτή συλλογή του Άγγελου Σπάρταλη, αποτελεί "Ανθολογία" ποίησης με την αρχαία έννοια του όρου. Διότι, όπως ο αρχαίος Μελέαγρος εξέδωσε συλλογή ποιημάτων και την τιτλοφόρησε "Στέφανον", έτσι και ο Σπάρταλης, εξέδωσε ποιήματα που κάθε ένα είναι και ένα ωραιότατο άνθος.
Τελικά ο ίδιος ο ποιητής, ανέβηκε στην μπαριέρα!
Όχι για να χορέψει, ως συνηθίζουν στα μπαρ, διάφορες δεσποινίδες, αλλά για να αναλύσει τον χαρακτήρα της ποίησής του. 
Η ποιητική συλλογή, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΙΑΜΒΟΣ. Καλοτάξιδη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου