Εξαιρετικό κείμενο της Μαρίας-Νικης δημοσιευμένο στο sonderphotospot.wordpress.com.
τον Μάρτιο του 2016.
Μ.Ν.
Σημείωση:Τα όνειρα αλλάζουν. Οι άνθρωποι μεγαλώνουν. Οι
συγκυρίες μάς αναγκάζουν να επιλέξουμε καινούρια μονοπάτια· να κυνηγήσουμε ένα
όνειρο που σε τίποτε δε θυμίζει τις φαντασιώσεις μας του χθες.
Στην ηλικία που είμαι
υπάρχει (δυστυχώς) η επιτακτική ανάγκη να βρω και να ακολουθήσω τ’ όνειρά μου.
Τόσο εύκολα. Τόσο απλά. Ένα ξεκάθαρο αίτημα, μια προφανής αξίωση της ζωής και
γιατί όχι; Μια προφανής αξίωση της μοίρας. Το «δυστυχώς»μου έγκειται στο
γεγονός ότι είμαι δυστυχώς ακόμα εγκλωβισμένη στους τέσσερις τοίχους ενός
εκπαιδευτικού συστήματος που μου ασκεί πολύπλευρη πίεση, επηρεάζει κάθε τομέα
της καθημερινότητάς μου, με αποθαρρύνει δίνοντάς μου κίνητρα εξοντωτικά κι
απάνθρωπα. Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, καλούμαι να τα βάλω όλα κάτω και να τα
συνοψίσω έχοντας ως θεμέλιο λίθο τη βασική ερώτηση: Τι φαντάζεσαι τον εαυτό σου
να κάνει; Σχεδόν πάντοτε η απάντηση οφείλει να είναι ακαδημαϊκού περιεχομένου με
τη σωστή δόση αυτοπεποίθησης, η οποία παράλληλα να αφήνει κι ενδεχόμενα για
περαιτέρω προσδοκίες ή προτάσεις που θα λάβω-σοβαρά-υπόψιν μου.
